“Mag ik je camera ook even?”

“Mag ik je camera ook even?”

Macro-stand van mijn compactcamera - Foto: Anita van SchieveenSinds ik mijn spiegelreflexcamera kocht in 2008 geniet ik nog meer van het fotograferen. Maar fotograferen is vooral kijken. Daarvoor maakt het eigenlijk niet uit of je met een spiegelreflex fotografeert, met een compactcamera of zelfs met een mobieltje. Hoe je kijkt en zo de compositie bepaalt is het belangrijkste. Uiteraard kun je met een spiegelreflex er wel veel beter voor zorgen dat je iets ook echt vastlegt op de manier die je in gedachten hebt.

Soms komt het gewoon niet uit om je spiegelreflex mee te nemen, maar je weet ook dat je beelden ziet en automatisch composities zit te bedenken. Daarom ben ik zo blij met mijn compactcamera. Ik kan er misschien niet alles mee, maar wel heel veel. Lang leve de digitale macro-stand bijvoorbeeld. Ik weet het, voor sommigen klinkt het als heiligschennis, maar het is leuk speelgoed!

In de Botanische Tuinen in Utrecht was het niet alleen heerlijk weer, het was er ook nog groter en mooier dan gedacht. Veel te ontdekken en veel te fotograferen. Toen gebeurde er iets wat niet heel vaak voorkomt: “mag ik je camera ook even?” vroeg mijn vriend. Meestal laat hij mij lekker fotograferen, nu ging hij het toch steeds leuker vinden. Zeker toen we een kolonie mieren ontdekten die langs een boom, schuin over het pad en aan de andere kant weer een muurtje op kropen. “Misschien wil ik zelf ook wel een cameraatje kopen,” zei hij. Dansen deden we al samen, misschien staan we straks ook naast elkaar te fotograferen!

Eén reactie

Reacties zijn gesloten.